เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ศิษย์พี่ พึ่งพาเจ้าแล้ว!
“เจ้าไม่ใช่เหอปี้ เจ้าคือราชันภูตเหยียนชิงงั้นหรือ” อู๋สวีเอ่ยถามขึ้นมา เวลานี้ไอกลิ่นอายขั้นทะยานเซียนของเขาได้มลายสิ้นไปแล้ว เขาถึงกับรู้สึกหิวขึ้นมานิดหน่อย และง่วงงุนอ่อนล้าอยู่บ้าง
“ไม่ต่างกัน” ปลายคมดาบคางคกเพลิงตวัดผ่านกองเศษเนื้อกองนั้น ด้วยเกราะที่สวมไว้ อู๋สวีจึงมองไม่เห็นสีหน้าของเหอปี้ เห็นเพียงดวงตาสีดำสนิทคู่หนึ่งที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ
เพลิงกรรมแดนปรโลกลุกไหม้เผาผลาญอยู่บนกองเศษเนื้อนั้นอย่างเงียบเชียบ
“เหอปี้คือเหยียนชิง เหยียนชิงคือเหอปี้อย่างนั้นหรือ” อู๋สวีเอ่ยถามพลางแย้มยิ้มบาง ๆ “เจ้าคือช่วงเวลาสิบสี่ปีที่ความทรงจำขาดหายไปของเจ้าหนูเหอปี้ใช่หรือไม่”
เหอปี้ก้มมองเศษเนื้อที่ค่อย ๆ ถูกเผาจนกร่อนสลาย “ชื่อเหอปี้ ท่านอาจารย์เป็นคนตั้งให้ข้า”