เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 ราชันภูตแดนปรโลก
อู๋สวีกำลังจะขาดใจตาย จมูก ปาก และปอดของเขาคล้ายหยุดทำงานไปสิ้น เขาราวกับตกอยู่ในสุญญากาศ ภายในร่างมีเพียงพลังอันหนักหน่วงสายหนึ่งที่คิดจะทะลักออกมา ทว่ากลับไม่ได้รับความช่วยเหลือจากภายนอกแม้แต่น้อย
ไหล่ของอู๋สวีถูกตบเบา ๆ หนึ่งครา
อู๋สวีพลันรู้สึกเบาสบายไปทั้งร่าง ยามเงยหน้าขึ้นก็เห็นคนผู้หนึ่งกำลังยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า
“ท่านอาจารย์!”
อู๋สวีสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง คนทั้งร่างจึงรอดพ้นจากอาการขาดใจกลับมาได้
“อาจารย์ขอโทษพวกเจ้าด้วย” รอยยิ้มเช่นนั้น น้ำเสียงเช่นนั้น ไม่ผิดแน่ ย่อมเป็นไห่ฉยง! เพียงแต่ร่างของเขาโปร่งแสงและเว้าแหว่ง เกรงว่าคงเป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณแล้ว “ข้าคิดว่าคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้วล่ะ!”
อู๋สวียืนมองรอยยิ้มอันคุ้นเคยของไห่ฉยงผู้เป็นอาจารย์ด้วยความตะลึงงัน