เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 เพลงดาบเพลิงทมิฬ
แม้ว่าอูหานอวิ๋นจะฝืนสะกดสัญชาตญาณที่จะชักมือกลับไว้ได้ อีกทั้งยังเพิ่มพลังกดข่มเหอปี้ขึ้นทันทีในชั่วพริบตา ทว่ามือของนางก็ยังคงคลาดออกจากหัวไหล่ของเหอปี้ไปหนึ่งนิ้วอยู่ดี!
เพลิงดำลุกพรึบทั่วทั้งร่างของเหอปี้ในชั่วพริบตาเขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
อูหานอวิ๋นคิดจะห้ามอีกครั้งแต่ตรงที่เหอปี้เคยยืนอยู่กลับเหลือเพียงเงาเพลิงสีดำจาง ๆ เท่านั้น
ผู้คนรอบข้างต่างถอยร่นตามสัญชาตญาณ พอเงยหน้าขึ้นมองอีกทีเหอปี้ก็ไปปรากฏตัวอยู่บนลานกว้างแล้ว
“อาจารย์...อาจารย์...”
เหอปี้ก้มหน้า ก้าวเข้าไปหาเสาประหารเพลิงทีละก้าว ทุกก้าวที่เดินผ่านจะมีเพลิงกรรมแดนปรโลกหยดร่วงลงมาหลายดวงเผาไหม้แผ่นหินบนพื้นลานกว้าง เพลิงกรรมแดนปรโลกที่ร่วงหล่นลงมานี้ ก็คือน้ำตาของเหอปี้!
“เหอปี้!” อูหานอวิ๋นร้องเรียก