เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ไม่ใช่คนนานแล้ว!
ยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามร่อนลงสู่ก้นหุบเขาสุสานกระบี่
หานชิงหลี่ไม่นำพาต่อสภาพร่างกายที่เนื้อหนังแหลกเหลวเป็นแผลฉกรรจ์ ยังคงร่ำไห้คร่ำครวญจนแทบเป็นสายเลือด
"เฮ้อ คนที่ออกมาจากสำนักเสวียนสุ่ยพวกนั้นก็เป็นแบบนี้กันหมด" หลี่ฉีโส่วพลันนึกถึงกู้ชิงชิง จึงเอ่ยขึ้นด้วยความปลงตก "เจ้าดูสิ แม้แต่เด็กอายุยี่สิบกว่าปีคนหนึ่งยังคิดได้ เหตุใดพวกเจ้าถึงไม่ยอมฟังคำเตือนกันบ้างนะ"
"บอกแล้วว่าเจ้าเห็นไห่ฉยงแล้วก็จะเข้าใจเอง" จัวเหยียนสีหน้าเขียวคล้ำ หันไปกล่าวกับหานชิงหลี่ที่ร่างชุ่มโชกไปด้วยเลือด "หลายวันมานี้ เจ้าก็ยังไม่อาจคลายปมในใจได้ วันนี้ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นธาตุแท้ของไห่ฉยงผู้นั้นไปพร้อมกัน"
หลี่ฉีโส่วชะงักไป ส่วนหานชิงหลี่ถึงกับหายใจติดขัดขึ้นมาในทันที