เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือใจคน!
อู๋สวีกะพริบตาปริบ ๆ เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้ ในใจพลางนึกว่าตาเฒ่าขอทานคนนี้ช่างปั้นน้ำเป็นตัวเก่งเสียจริง! นี่คือข้อได้เปรียบของการมีชีวิตอยู่มานานหรืออย่างไรกัน? หากสายฟ้าฟาดระลอกสุดท้ายในเคราะห์สวรรค์ขั้นแก่นทองของเหอปี้คือการบำรุงเสริมพลัง เช่นนั้นที่ตนยอมเอาชีวิตเข้าแลกไปต้านทานสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์เอาไว้ส่วนหนึ่ง มิมิกลายเป็นเรื่องน่าขันสิ้นดีหรอกหรือ?!
พอนึกถึงตรงนี้ ในใจของอู๋สวีก็อดรู้สึกอึดอัดคับแค้นไม่ได้!
“หลังจากนั้นเจ้าเฒ่าหลี่ก็หายหัวไปไหนไม่รู้ ข้าเองก็หาเขาไม่เจอ เนี่ย โลหิตหัวใจอีกครึ่งหนึ่งของเจ้ายังอยู่กับข้าเลย หากเจ้าอยากได้คืนข้าก็คืนให้ได้นะ!” ตาเฒ่าขอทานหยิบขวดเล็ก ๆ ออกมา ทำท่าจะยื่นให้อู๋สวี