กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 หิว
ตอนที่อู๋สวีตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง ท้องฟ้ามืดลงแล้ว
ทันทีที่ฟื้น ความหิวโหยที่รุนแรงไม่แพ้อานุภาพของสายฟ้าอสนีเคราะห์ทัณฑ์สวรรค์ก็พุ่งเข้าจู่โจมจนเขาหน้ามืดตาลาย แทบจะหมดสติไปอีกรอบ
“หิว!” อู๋สวีทันได้พูดแค่ออกมาคำเดียว ก็อ่อนแรงจนไม่อาจเปล่งเสียงใดได้อีก
“เอ๊ะ! ผู้อาวุโสอู! เขาฟื้นแล้ว! ข้าได้ยินเขาร้องบอกว่าหิวขอรับ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกมอบหมายให้คอยเฝ้าดูอู๋สวีเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ
“หืม?” เมื่อครู่นี้ขอทานเฒ่ากำลังนั่งแทะน่องไก่อยู่ข้างกองไฟ พลางอบรมสั่งสอนศิษย์ชุมนุมอิ่นซาอีกสองสามคนที่เหลือจนน้ำลายแตกฟอง พอได้ยินเสียงร้องเรียกด้วยความดีใจของชายหนุ่ม ร่างก็วูบไหวพริบตาเดียวก็มาหยุดอยู่ข้างกายอู๋สวีเพื่อตรวจดู