กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 พบขอทานเฒ่าอีกครา
“ตายแล้วหรือ” เจาเอ่ยถามเสียงเบา
ฝูเหิงคิดจะพยักหน้า ทว่ากลับส่ายหน้าแทน “ไม่แน่ชัด แต่จะปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้เด็ดขาด! มหาภัยพิบัติของเมืองเวยอวิ๋นเกิดขึ้นจากน้ำมือของคนผู้นี้ เขาต้องชดใช้!”
เจายื่นมือไปคว้ามือของฝูเหิงไว้ก่อนก้าวหนึ่ง “นั่นคือยอดฝีมือขั้นทะยานเซียนนะ เจ้าไปก็รังแต่จะเอาชีวิตไปทิ้ง”
“ปราบมารผดุงธรรม คือหน้าที่ของพวกเรา” ฝูเหิงเข้าใจความเป็นห่วงของเจา พูดตามตรง ตัวเขาเองก็หวั่นใจอยู่ไม่น้อย แต่ในฐานะหนึ่งในผู้ถือกุมกระบี่แห่งหอหลิงเจี้ยน ซ้ำยังได้รับมอบหมายให้มาจัดการเรื่องราวในเมืองเวยอวิ๋น เรื่องนี้เขาไม่อาจหลบเลี่ยงได้เลย
เจาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยกับฝูเหิงอย่างจริงจังว่า “ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”