เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 เหตุผลของคนหมัดใหญ่กว่าถึงจะเป็นเหตุผล
“อืม องค์หญิงที่พวกนั้นตามหา คงจะเป็นอวิ่นเอ๋อร์นั่นแหละ” อู๋สวีเอ่ยอย่างจนปัญญา
เอิกเกริกใหญ่โตถึงเพียงนี้ ที่แท้ก็แค่ตามหาอวิ่นเอ๋อร์ โทษตัวเองด้วยที่สะเพร่า ข้อแรกคือไม่ได้ถามไถ่ชาติตระกูลของนางให้กระจ่าง ข้อสองคือตอนที่เจ้ายักษ์หน้าดำนั่นเอ่ยถาม ก็ดันนึกไม่ถึงว่าม้าสีชาดตัวนั้นคือหงหลวน
“ในเมื่อเจ้าบอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด อยากจะพูดจากันดี ๆ งั้นปล่อยข้าก่อนได้หรือไม่” เลือดไหลจากลำคอของหวังเฉียนไม่หยุด ซึมเข้าเสื้อผ้าจนเขารู้สึกคันยุบยิบไปหมด
“เจ้าว่าอวิ่นเอ๋อร์อยู่ที่ใด” หลินอวี้ถามอย่างร้อนรน
อู๋สวีปล่อยมือจากหวังเฉียนพลางถอนหายใจ “ถ้ายอมคุยกันดี ๆ ตั้งแต่แรก ข้าก็คงไม่ต้องเสียเวลามากขนาดนี้! อวิ่นเอ๋อร์อยู่ที่สำนักเซียนเหมิน กราบเป็นศิษย์ของหลี่หวนเจี้ยนแล้ว นางเป็นถึงศิษย์คนแรกของสำนักเลยนะ! ท่านผู้อาวุโสหลี่รักใคร่เอ็นดูนางยิ่งกว่าบุตรสาวของตัวเองเสียอีก!”
เมื่อหลินอวี้ได้ยิน ตอนแรกก็แสดงสีหน้ายินดีปรีดา ทว่าชั่วพริบตากลับแปรเปลี่ยนเป็นกลัดกลุ้ม เพียงแค่สองลมหายใจสีหน้ากลับเปลี่ยนไปมารวดเร็วถึงเพียงนี้ ทำเอาอู๋สวีกับเหอปี้ถึงกับทึ่งในใจ!