เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 วงล้อมกองทัพใหญ่แคว้นเทียนหยวน
“เป็นศิษย์พี่!” เมื่อเห็นตรีศูลเล่มนั้นถูกคลื่นยักษ์ซัดจนแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง เหอปี้ก็ตื่นเต้นจนกระโดดตัวลอย! “ศิษย์พี่เก่งกาจจริง ๆ!”
มู่เป่ยเหย่พูดไม่ออก หากอู๋สวีเก่งกาจปานนั้นจริง คลื่นยักษ์ที่ซัดทำลายไปนั่นคือการโจมตีที่มีอานุภาพอย่างน้อยระดับขั้นแปรสุญญะเชียวนะ แถมยังเป็นทัณฑ์สวรรค์ในตำนาน ทัณฑ์สวรรค์ที่จำแลงร่างได้อีกต่างหาก!
หรือว่าผู้อาวุโสยอดอสูรที่คอยหนุนหลังอู๋สวีจะมีพลังฝีมือระดับขั้นทะยานเซียน หรือยิ่งกว่านั้นจริง ๆ?
เรื่องนี้ทำเอามู่เป่ยเหย่ยากจะจินตนาการได้
“ไม่ใช่ผู้อาวุโสยอดอสูรที่คอยช่วยศิษย์พี่เป็นคนลงมือหรอกหรือ?” มู่เป่ยเหย่เอ่ยถาม
“เป็นศิษย์พี่แน่!” เหอปี้กล่าวอย่างภาคภูมิใจ “คลื่นยักษ์นั่นคือหนึ่งในวิชากระบี่เหิงสุ่ยอันเป็นสุดยอดวิชาประจำสำนักเสวียนสุ่ยของเรา กระบี่ท่าที่สาม คลื่น! ข้าไม่มีทางดูผิดแน่!”
“ชื่อท่ากระบี่นี้จะตั้งง่ายเกินไปหน่อยไหม!” มู่เป่ยเหย่ลอบค่อนขอดในใจ ก่อนจะมองไปยังผิวน้ำที่สงบลงแล้วพลางเอ่ยขึ้น “เช่นนั้นศิษย์พี่ก็น่าจะขึ้นมาได้แล้วสิ?!”
“อยู่นั่นไง!” เหอปี้ชี้ไปที่ผิวน้ำ ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็พุ่งทะยานตรงไปยังริมทะเลสาบทันที