เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 สิ้นฟ้าจรดบาดาล
หลี่หวนเจี้ยนยังต้องรับฟังเรื่องราวอีกมาก เรื่องลับเมื่อพันปีก่อน บรรพอาวุโสจึงเล่าให้เขาฟังอีกรอบ ทว่าเล่าไม่ละเอียดนัก หลี่หวนเจี้ยนฟังแล้วมึนงงไปหมด แต่บรรพอาวุโสก็ไม่มีทีท่าจะแจกแจงอย่างละเอียด เพียงพูดคร่าว ๆ แล้วเปลี่ยนประเด็นมายังข่าวที่อวิ๋นซานนำมาในคราวนี้
“อวิ๋นซานมาครั้งนี้ นอกจากจะมาสร้างความขุ่นเคืองให้ข้าแล้ว ก็คือนำข่าวเรื่องจักรพรรดิเซียนสิ้นชีพ และเผ่ามารรุกรานมาบอก” แม้จะเป็นเพียงร่างจำแลงจากเปลวไฟเล็ก ๆ แต่หลี่หวนเจี้ยนทั้งสองก็ยังสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของบรรพอาวุโส มันทั้งหนักอึ้งและอึดอัดกดดัน
“บรรพอาวุโส ขออภัยที่ศิษย์ล่วงเกิน แต่คำว่าจักรพรรดิเซียนสิ้นชีพ เผ่ามารรุกราน ฟังดูราวกับเรื่องเล่นขายของไม่มีผิด” แม้หลี่หวนเจี้ยนจะไม่กล้าล้อเล่นกับบรรพอาวุโสของตน ทว่าในใจรู้สึกจริง ๆ ว่าที่บรรพอาวุโสกล่าวในคืนนี้เป็นเรื่องล้อเล่น!
บรรพอาวุโสไม่ถือสา ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “อวิ๋นซานไม่ได้เป็นตัวแทนของตนเอง แต่เป็นตัวแทนของชุมนุมอิ่นซา เป็นเจตจำนงของสองท่านนั้น”