เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ตายไม่ลงเสียที
อู๋สวีติดแหง็กอยู่ตรงตำแหน่งที่น่าจะเป็นหลอดอาหารของปลาวิญญาณยักษ์อีกครั้ง ยังดีที่มีวิชาเต่าจำศีลช่วยหนุนไว้จึงไม่ต้องหายใจ มิฉะนั้นคงนึกไม่ออกเลยว่าภายในร่างของปลาวิญญาณยักษ์ตัวนี้จะเหม็นคาวเพียงใด ยิ่งคิดก็ยิ่งขนลุกชันไปทั้งหัว
"ข้าอู๋สวี นับว่าตายได้พิลึกพิลั่นจริงแท้! หากช่วงนี้ยังไม่ตายทันที แล้วบังเอิญพอจะอาศัยพลังวิญญาณบ้าคลั่งในร่างประคองตัวเขียนอักษรได้สักสองสามตัว หรือกระทั่งเขียนได้สักประโยค ข้าจะต้องสลักเรื่องราวพิสดารนี้ไว้ในท้องของปลาวิญญาณยักษ์ให้ได้เลย! ฮ่า ๆ ถ้าคนรุ่นหลังสังหารปลาวิญญาณยักษ์ตัวนี้ หรือมีคนดวงซวยคนไหนเคราะห์ร้ายเหมือนข้า แล้วเห็นอักษรที่คนทิ้งไว้ในท้องปลา จะไม่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อหรือไร"
"เดี๋ยวก่อน! ข้าคิดถึงวิธีที่สวรรค์จะกลั่นแกล้งข้าออกอีกอย่างแล้ว! อีกประเดี๋ยวข้าคงยังไม่ตาย แล้วถูกปลาวิญญาณยักษ์ถ่ายออกมา... ออกมาจากตรงนั้นหรอกนะ?"
พลันรู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาอีกครามครัน "สวรรค์เบื้องบน! เดิมทีข้าก็กึ่งเป็นกึ่งตายเพราะล่วงเกินท่านอยู่แล้ว ตามหลักถูกทรมานมาตั้งนานปานนี้ ก็น่าจะปล่อยให้ข้าตายตกไปสู่แดนปรโลกได้แล้ว! ช่วยให้ข้าจบชีวิตไปอย่างสบายใจทีเถอะ! นี่มันทรมานคนเกินไปแล้ว!"