เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 สระปลาวิญญาณ
การที่อวิ๋นเชวี่ยไม่ยอมอธิบาย ยิ่งเปิดช่องให้อู๋สวีจินตนาการไปไกล "โอ้โห! ไม่ธรรมดาแล้ว! หรือว่าเจ้าเด็กเวรเหอปี้จะหาคู่บำเพ็ญได้เร็วกว่าข้าเสียอีก? ถุย ๆ ๆ! พูดบ้าอะไรเร็วกว่าข้ากันเล่า?! คนไร้ค่าอย่างข้าจะมีกะจิตกะใจไปหาคู่บำเพ็ญที่ไหน!"
อู๋สวีสลัดความคิดเพ้อเจ้อทิ้ง แล้วกวาดตามองโพรงถ้ำที่ไม่กว้างใหญ่นัก "จะว่าไป ที่นี่ก็เป็นสุสานที่ไม่เลวเหมือนกันแฮะ! อย่างไรสำนักเซียนเหมินก็ถือเป็นแดนเรืองรอง เปี่ยมล้นด้วยพลังวิญญาณ นับเป็นทำเลที่ดีทีเดียว! เพียงแต่ถ้าไม่มีใครรู้ว่าข้าตายอยู่ที่นี่ ปี ๆ หนึ่งคงไม่มีใครมาเซ่นไหว้ จะเหงาไปหน่อยไหมนะ?"
“หวังว่าก่อนข้าตาย อวิ๋นเชวี่ยจะกลับมาทัน แต่ถ้าข้าหมดลมไปแล้ว นางคงแบกศพข้าออกไปไม่สะดวกสินะ? อ้อ! จริงสิ! นางควบคุมศพได้นี่นา!”
“โธ่เอ๋ย! พอนึกดูแล้วก็ยังรู้สึกขนลุกพิลึก!”
ทั้งที่รู้ตัวดีว่ากำลังนอนรอความตาย และรู้ว่าคงอยู่ได้อีกไม่นาน ทว่าพอต้องมานอนอยู่ในที่ที่เหมือนสุสานเช่นนี้จริง ๆ ในใจอู๋สวีก็อดรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงไม่ได้