เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เจ้าคืออวิ๋นเชวี่ย
“แม่นางเฟิง?” สายตาของอู๋สวียังคงพร่ามัวเล็กน้อย น้ำเสียงก็แหบแห้ง
อู๋สวีจำได้ว่าตนควรจะนอนอยู่บนเตียงในห้องพักแขกบนยอดเขามู่หลานมิใช่หรือ ไฉนยามนี้ตนถึงคล้ายกับกำลังยืนอยู่เล่า
ความจริงแล้วเขาไม่ได้ยืนอยู่ แต่ถูกมัดติดไว้กับเสาหินต้นหนึ่ง สองเท้าลอยพ้นพื้น จึงไม่อาจนับว่าเป็นการยืนได้
สายตาของอู๋สวีค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น และพบกับสภาพการณ์ของตนเอง เมื่อมองดูเส้นสายบางเฉียบที่พันธนาการร่างตนไว้ เขากลับแย้มยิ้มออกมาเล็กน้อย “เจ้าไม่ใช่เฟิงหรั่นสินะ เจ้าคืออวิ๋นเชวี่ย? หรือว่าทั้งสองชื่อนี้จะไม่ใช่เจ้าเลย เจ้าเป็นคนของชุมนุมอิ่นซาใช่หรือไม่ มาตามล้างแค้นข้าหรือ”
อู๋สวีนึกเป็นห่วงอวิ่นเอ๋อร์ที่ควรจะคอยดูแลอยู่ข้างกายตนตลอดเวลา จึงเอ่ยถามอีกว่า “เจ้าไม่ได้ทำร้ายอวิ่นเอ๋อร์กับชิงชิงใช่หรือไม่ พวกนางไม่เกี่ยวข้องอันใดกับฐานะอวิ๋นเชวี่ยของเจ้าเลยแม้แต่น้อย”
เฟิงหรั่นมีสีหน้าเย็นชา นางแสร้งปั้นหน้าเฉยเมยอย่างจงใจ เพราะหลังจากนี้จะต้องคิดหาสารพัดวิธีมาเค้นเอาเคล็ดวิชากลั่นโลหิตจากปากอู๋สวีให้ได้