เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ชะตาถึงฆาต
“จบสิ้นแล้ว...” อู๋สวีพึมพำอย่างสิ้นหวัง เหอปี้ประเมินอานุภาพของสายฟ้าเคราะห์สายที่สี่ต่ำเกินไป โดนเข้าไปครานี้เขาต้องบาดเจ็บสาหัสแน่ ต่อให้ยังลุกขึ้นยืนไหว แล้วจะเอาอะไรไปรับมือกับสายฟ้าเคราะห์ที่เหลือ ยิ่งไปกว่านั้น เคราะห์สวรรค์ทั่วไปมีสายฟ้าเคราะห์สิบเอ็ดสาย อสนีเคราะห์อสูรมีเก้าสาย สองสิ่งนี้ผสานรวมกันแล้วจะมีสายฟ้าฟาดลงมากี่สายกันแน่ เก้าสาย? สิบเอ็ดสาย? หรือว่ายี่สิบสาย?
กู้ชิงชิงพูดไม่ออกแล้ว น้ำตาไหลพรากไม่หยุด นางยกสองมือปิดปากตัวเองไว้ มิให้หลุดเสียงร่ำไห้โหยหวนออกมา
“ยัง...ยังไม่จบ!” เสื้อผ้าของเหอปี้ขาดวิ่น ผิวหนังก็ไหม้เกรียมเป็นแถบ ทั่วทั้งร่างมีควันลอยกรุ่น ในสภาพเช่นนี้ เขากลับยังตะเกียกตะกายลุกขึ้นมายืนได้อีก!
“ข้ายังสู้ไหว! ข้ายังไม่แพ้! ฮี่ ๆ ๆ! ฝีมือของข้ายังงัดออกมาไม่หมดเลยนะ!” เหอปี้หัวเราะประหลาด เปลวเพลิงบนร่างลุกโชนขึ้นมาอีกครา!
ส่วนชื่อหู่ที่อยู่ด้านข้างถูกสายฟ้าเคราะห์สายที่สี่ฟาดจนหมอบราบลงกับพื้นอย่างสิ้นเชิง ขนเสือบนแผ่นหลังไหม้เกรียมเป็นวงกว้าง ตาเสือปิดสนิทด้วยความเจ็บปวด ลิ้นห้อยพับออกมาข้างนอกอย่างไร้เรี่ยวแรง