เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 วิญญาณร้ายอาหมาน
สองฝ่ายที่ประลองกันอยู่ ฝ่ายหนึ่งปักหลักนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมซ้ำเติมยามได้เปรียบ ส่วนอีกฝ่ายลอยเคว้งอยู่กลางเวหา พลางร้องไห้สลับหัวเราะ น้ำตาสีดำไหลย้อนขึ้นด้านบน ราวกับกำลังเตรียมไม้ตายก้นหีบอยู่
ทำเอาอู๋สวีที่อยู่บนลานยกพื้นร้อนรนจนส่งเสียงเอะอะ ด่าทอเหอปี้ไม่หยุดปาก "เจ้าคนสมองทึบ! เจ้าท่อนไม้! โอ๊ย โมโหจนอกจะแตกแล้ว! ทำไมไม่ฉวยโอกาสนี้จัดการไอ้ตัวเล่นไอภูตพรายนั่นให้จบ ๆ ไปเล่า! ไอภูตพรายแค่นั้นบนตัวเจ้า ศิษย์พี่อย่างข้าเปลืองลมปราณไม่กี่เฮือกก็ขับออกให้ได้แล้ว!"
น่าเสียดายที่เหอปี้บนลานประลองไม่ได้ยินเข้าหูเลยแม้แต่ครึ่งคำ เหอปี้ที่กำลังตกอยู่ในอาการคิดวนซ้ำซากไม่รู้ทำไม ถึงได้เอาแต่จดจ่ออยู่กับการเผาผลาญไอภูตพรายที่ดื้อด้านเหล่านั้นให้สิ้นซากเกลี้ยงเกลาเท่านั้น!
สภาวะเซียนของเขากำลังจวนเจียนจะถึงขีดจำกัด ทั้งที่ในสภาวะนี้ เขามีพลังฝีมือใกล้เคียงกับขั้นก่อกำเนิดวิญญาณแล้วแท้ ๆ แต่เขากลับไม่ได้ใช้พลังนี้ไปสยบอูเจ๋อ หากแต่ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการโคจรวิชา เพื่อยกระดับความแกร่งกร้าวของลมปราณ