เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 วานรคำราม
ฟ่านจงเยี่ยนแห่งจิ่นอวิ๋นโจวชะงักไป คนผู้นี้ช่างประหลาดนัก ยิ่งทำให้เขาสงสัยว่าสมองมีปัญหาหรือไม่ ปากจึงเผลอขานรับไปโดยไม่รู้ตัว "อ้อ!"
สิ้นเสียงฟ่านจงเยี่ยน สายตาก็พร่ามัว เห็นเพียงเงาร่างสีแดงบิดเบี้ยวพุ่งเข้าใส่หน้า! พริบตาเดียวเหอปี้ก็เคลื่อนมาอยู่ด้านข้าง กำปั้นที่ห่อหุ้มด้วยลมปราณสีแดงชาดราวกับลุกเป็นไฟ ซัดเข้าใส่แก้มขวาของเขาอย่างดุดัน
“ฮึ่ม!” ฟ่านจงเยี่ยนขึ้นเขาเซียนเหมินมาเข้าร่วมงานชุมนุมไข่มุกเร้นสมุทรได้ ย่อมไม่ใช่คนไร้ฝีมือ ปฏิกิริยาฉับไวยิ่งนัก มือซ้ายกางเป็นฝ่ามือเข้ารับหมัดของเหอปี้!
“ชี่!” แม้ฟ่านจงเยี่ยนจะตอบสนองทัน แต่ก็ไม่ทันโคจรลมปราณมาคุ้มกันฝ่ามือ กำปั้นที่ลุกเป็นไฟของเหอปี้ร้อนจัดจนเหลือเชื่อ ทันทีที่ปะทะกัน ฟ่านจงเยี่ยนก็รู้สึกว่าฝ่ามือของตนไหม้เกรียมไปแล้ว เขาออกแรงเต็มที่กระโดดหลบไปด้านข้าง รอดพ้นจากลูกเตะกวาดช่วงล่างอันดุดันของเหอปี้ไปได้หวุดหวิด
“เร็วมาก!” บรรดาผู้ดูต่างพากันตื่นตกใจ