เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 ถ้าจะฝึกก็ต้องฝึกวิชาที่ดีที่สุด
“เจ้าสำนักฟ่านยังมีธุระอันใดอีกหรือ” อู๋สวีหยุดฝีเท้า ฟ่านนั่วไห่ผู้นี้ประเดี๋ยวก็กระตือรือร้น ประเดี๋ยวก็ประชดประชันเหน็บแนม โดยรวมแล้วให้ความรู้สึกเหมือนกำลังปั่นหัวเขาเล่น ทำให้อู๋สวีไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง การที่ฟ่านนั่วไห่ร้องเรียกเขาไว้ในตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะหาเรื่องกลั่นแกล้งอะไรอีกหรือไม่ หลังจากอู๋สวียกระดับสภาวะจิตใจขึ้นสู่ขั้นแก่นทองได้สำเร็จแล้ว ก็ไม่แน่ว่าอาจพอมีโอกาสพาเหอปี้กับอวิ่นเอ๋อร์หนีไปด้วยกันได้
ยิ่งไปกว่านั้น อู๋สวียังสังเกตเห็นเหยาเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายอวิ่นเอ๋อร์ ในใจจึงเริ่มมีแผนจะจับตัวประกันไว้แล้ว!
“ข้าแพ้แล้ว! สิ่งนี้ให้เจ้า!” ฟ่านนั่วไห่ล้วงถุงใบหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อแล้วโยนให้อู๋สวี
ฟ่านนั่วไห่โยนมาอย่างเรียบเฉย ทว่าอู๋สวีกลับมองออกว่าอีกฝ่ายแอบแฝงลมปราณไว้ในถุงนั้น หากอู๋สวีรับไว้อย่างส่งเดช คงไม่พ้นต้องกระอักเลือดออกมากองโตเป็นแน่
อู๋สวีขมวดคิ้ว ใช้กระบี่ทั้งฝักแทงออกไป ปลายฝักปะทะเข้ากับห่วงเชือกบนถุงได้อย่างแม่นยำ ทว่าถุงใบนั้นกลับไม่หยุดพุ่ง แต่แล่นตรงตามฝักกระบี่มุ่งมายังแขนของอู๋สวี เขาจึงสะบัดตัวกระบี่เบา ๆ โคจรปราณกระบี่ออกไปเล็กน้อยเพื่อสลายลมปราณที่แฝงอยู่บนถุง ในที่สุดมันจึงหยุดลง
“เจ้าสำนักฟ่านหมายความว่าอย่างไรกัน” อู๋สวีไม่เข้าใจ
“ตาเฒ่าไห่ฉยงส่งจดหมายมาพนันกับข้า” ฟ่านนั่วไห่กล่าวพลางยิ้ม “เขาบอกว่าศิษย์ของเขาที่ชื่ออู๋สวีสามารถทำลายผลึกต้นกำเนิดอัคคีได้ ขอเพียงข้าทำตามที่เขาบอก”