เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 สภาวะเข้าฌาน
หลังจากระบายโทสะและความหวาดกลัวออกไป เหยาเอ๋อร์กลับเห็นเสือตัวนั้นลุกขึ้นมาอีกครั้ง การโจมตีด้วยความโกรธเกรี้ยวของนางกลับทำได้เพียงทำให้ขนบนหน้ามันยุ่งเหยิง ไม่ได้สร้างบาดแผลที่แท้จริงแม้แต่น้อย
“สัตว์อสูรหรือ?” เหยาเอ๋อร์เคยได้ยินท่านพ่อกับพวกศิษย์พี่กล่าวถึง สัตว์ป่าในป่าลึกดงทึบหากมีวาสนาต้องกันก็อาจเกิดสติปัญญาจนกลายเป็นสัตว์อสูรได้ อีกทั้งสัตว์อสูรมักจะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ยามที่สัตว์อสูรปรากฏตัว แทบจะกลายเป็นภัยพิบัติสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้คนแถบนั้น ท่านพ่อกับพวกศิษย์พี่ต่างเคยเตือนนางไว้ว่า หากพบสัตว์อสูรอย่าได้อวดเก่ง ให้รีบหนีไปเป็นอันดับแรก!
“ไม่ได้! ข้าหนีไม่ได้! ถ้าข้าหนี ครอบครัวกวางน้อยก็ต้อง... อ้าว?” เหยาเอ๋อร์กำลังเตรียมใจจะปกป้องครอบครัวกวางน้อยสุดที่รักจนตัวตาย ทว่ากลับพบว่าเสืออสูรตัวนั้นมองนางแวบหนึ่งแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยหรือนี่!?
“หนีไปแล้วหรือ? กลัวข้าหรือเปล่านะ? ภายนอกดูเก่งกาจแต่ภายในกลวงเปล่าหรือ?” เหยาเอ๋อร์สงสัย พอคิดอีกทีก็รู้สึกว่าไม่ถูก “ไม่ได้! ข้าจะปล่อยเสือเข้าป่าไม่ได้! มันคิดจะทำร้ายครอบครัวกวางน้อยได้ครั้งหนึ่ง ย่อมต้องมีครั้งที่สองแน่! แล้วถ้ามันยังอยู่ที่นี่ ก็ต้องทำร้ายสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยอื่น ๆ อีกแน่!”