เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ช่วยเสี่ยวเชวี่ยเอ๋อร์ด้วย
อวิ่นเอ๋อร์พุ่งตรงไปยังกำแพงแสนธรรมดาบานนั้น ทว่านางไม่อาจทะลุผ่านไปได้ ใช้มือทุบตีดูหลายคราก็พบว่าเป็นกำแพงจริงแท้แน่นอน นางจึงกระโดดขึ้นไปยืนบนขอบกำแพง ทว่ากลับพบว่าอีกฝั่งของกำแพงเป็นเพียงถนนสายใหญ่ บนถนนมีผู้คนเดินผ่านเพียงประปราย ไร้เงาสองศิษย์พี่น้องสำนักเสวียนสุ่ยโดยสิ้นเชิง
อวิ่นเอ๋อร์ร้อนใจจนร้องไห้ออกมา คราวนี้ร้องไห้จริง ๆ น้ำตาไหลรินเป็นสาย ด้วยความคับแค้นใจ นางจึงเตะต่อยกำแพงตรงหน้าอย่างแรงไปหลายที ในที่สุดก็เข้าใจว่าเซียนผู้นั้นใช้มนตร์วิเศษสลัดตนทิ้งเสียแล้ว ความน้อยใจและความเสียใจประดังประเดเข้ามา อวิ่นเอ๋อร์นั่งยอง ๆ พิงกำแพงร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า ดั่งดอกสาลี่ต้องสายฝน ชวนให้ผู้พบเห็นเวทนายิ่งนัก
“ศิษย์พี่...”