เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ซากศพกระดูกโลหิต
เสียงหัวเราะเยาะของเหอปี้กระตุ้นจิงเจ๋อเข้าอย่างจัง ชายหนุ่มที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้งผุดลุกขึ้นมาทันที ท่าทางราวกับคนคุ้มคลั่ง
“ข้ามี! ข้ามีสิ! ข้าจะไม่มีได้ยังไง! ของแทนใจระหว่างข้ากับหลิงเอ๋อร์สำคัญถึงเพียงนั้น ย่อมต้องเก็บรักษาไว้อย่างดี จะพกติดตัวตลอดได้ยังไงกัน! หลิงเอ๋อร์เจ้ารอก่อนนะ! ข้าจะไปหยิบมาเดี๋ยวนี้!!” เขาหมุนตัววิ่งพรวดพราดเข้าไปในโถงใหญ่ด้วยความลนลาน ตอนก้าวข้ามธรณีประตูยังสะดุดขาตัวเองจนล้มลงไปทีหนึ่งด้วยซ้ำ
กลางลานเรือน เหยียนหลิงยังคงซับน้ำตาไม่หยุด อวิ่นเอ๋อร์ยืนกอดอกมองไปยังทิศทางของโถงใหญ่ สีหน้ายังคงบึ้งตึงไม่สบอารมณ์ ส่วนเหอปี้กลับยืนทำทองไม่รู้ร้อน ในใจคิดเพียงแต่จะรอดูเรื่องสนุก อยากรู้นักว่าสุดท้ายแล้วแม่สาวอวิ่นเอ๋อร์คนนี้จะหาทางลงอย่างไร
มีเพียงอู๋สวีที่เก็บตัวอยู่ในห้องปีกมาตลอดที่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ตอนที่จิงเจ๋อสะดุ้งตัวลุกขึ้นมาเมื่อครู่ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคาวเลือดจาง ๆ นั่นทำให้เขาเกิดความระแวดระวัง จึงได้คว้ากระบี่ก้าวออกจากห้องมา