เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 สำนักเสวียนสุ่ยจนกรอบเกินไปแล้ว
สำนักเสวียนสุ่ยมีภูเขาลูกย่อมอยู่ลูกหนึ่งริมทะเลสาบเสินจิ้ง ทะเลสาบอันดับหนึ่งใต้หล้า ขุนเขาไม่สูงเด่น สายน้ำไร้ชื่อเสียง ทว่านามที่ตั้งไว้นั้นกลับเกรียงไกรยิ่งนัก เรียกขานว่ายอดเขาหลิงปัว
ไห่ฉยง เจ้าสำนักเสวียนสุ่ย นั่งตัวตรงแหน็วอยู่หน้าโต๊ะบูชา บนโต๊ะมีกระถางธูปหยกปักธูปรวมจิตไว้ครึ่งดอก ทว่าธูปรวมจิตดอกนี้กลับมิได้จุดไฟ ธูปรวมจิตเป็นของวิเศษล้ำค่าสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวมปราณช่วงต้น มีสรรพคุณช่วยควบแน่นลมปราณสายแรก สะกดข่มความคิดฟุ้งซ่านชั่วร้าย และช่วยให้จิตสงบตั้งมั่น ธูปรวมจิตขนาดหนาเท่านิ้วมือดอกนี้ ในตลาดค้าขายของผู้บำเพ็ญเพียรแห่งใดก็ต้องขายถึงห้าก้อนหยกเซียนขึ้นไป แม้จะเป็นธูปชั้นเลวแบบก้านเรียวที่จุดได้เพียงสองครั้ง ก็ยังต้องจ่ายถึงครึ่งก้อนหยกเซียนจึงพอจะซื้อหามาได้