กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 237 ไม่มีเวลาไว้อาลัยให้ประเทศเกาะแล้ว ตอนนี้คือเวลาสังหารฝูงแมลง!!
ระเบิดไฮโดรเจน 1,200 ลูก
นี่มันชวนให้สิ้นหวังเกินไปแล้วจริงๆ!!!
นี่แน่ใจนะว่าไปกำจัดอสูรแมลง ไม่ใช่เพื่อกวาดล้างสิ่งมีชีวิตของประเทศเกาะให้สูญพันธุ์ไปด้วยน่ะ?
ทุกคนมองเห็นเพียง
ขอบฟ้าอันไกลโพ้นส่งเสียงโซนิกบูมดังกึกก้อง
นั่นคือเสียงของวัตถุความเร็วเหนือเสียงขั้นวิกฤตกำลังบินแหวกอากาศ
อัดแน่นละลานตา ช่างยิ่งใหญ่อลังการ ลากเปลวเพลิงที่บั้นท้ายพุ่งตรงไปยังประเทศเกาะ อีกทั้งยังกระจายตัวออกเป็นวงกว้าง…
ในประสาทสัมผัสของยอดฝีมือบางคน
สัมผัสได้เพียงภัยคุกคามอันถึงแก่ชีวิตเช่นนั้น