เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 235 ประเทศหมีขาว: เพื่อมวลมนุษย์ พวกเรายอมสละระเบิดนิวเคลียร์หนึ่งร้อยลูกบอมบ์ประเทศเกาะ!!
ไท่ซ่างเริ่มยกตัวอย่างไปทีละเรื่อง
กู้ไป๋ยิ่งฟังก็ยิ่งงุนงง ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่า…
ที่พูดมานี่มันถูกเผงเลย ทำไมกันนะ นี่มันก็เหมือนกับที่ตนเองเอารูปปั้นกู้ไป๋ของตัวเองมาทำเป็นสมบัติเวทไม่ใช่เหรอ? แบบนี้ใช้ได้ใช่ไหม? ลูกศิษย์เอาไปใช้ได้ ใช้ดี แถมยังตีมอนสเตอร์ได้ด้วย…
“ฟังดูมีเหตุผลมาก…”
“มีเหตุผลกับผีน่ะสิ มันกำลังต้มตุ๋นเจ้าอยู่นะไอ้หนู”
พระยูไลเอ่ยขัดขึ้นมาทันควัน
อุตส่าห์มีโอกาสทำให้ไท่ซ่างกระอักกระอ่วนใจได้ทั้งที
เขาก็ต้องรีบซ้ำเติมไท่ซ่างอย่างเด็ดขาดอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นจะปล่อยโอกาสนี้ไปทำไมกัน?
“เรื่องวัตถุดิบเนี่ย ที่หาได้มันมีถมเถไป ทั้งตะบองห่วงทอง ทั้งคราดเก้าเขี้ยว มันก็หลอมสร้างได้หมด ต่อให้เป็นเหล็กข้ออ้อยที่โรงงานพวกเจ้าผลิตขึ้นมา มันก็ทำได้เหมือนกันนั่นแหละ…”