เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 221 กู้ไป๋: เผ่าพันธุ์โบราณใช่ไหม ฉันนัดทุกคน เปิดประชุมกันสักหน่อย!
เสียงกรีดร้องโหยหวน
เสียงคร่ำครวญ!!
อสูรมารสวรรค์โลการับรู้ได้แล้ว
รับรู้ถึงบรรดาตัวตนที่เคยตายด้วยน้ำมือของเขาในอดีต
ว่าทรมานเพียงใด เพราะกู้ไป๋เองก็กำลังใช้เคล็ดสรรพชีวิต พูดให้ชัดก็คือ นี่มันวิชามารชัด ๆ ไม่สิ ควรเรียกว่าเป็นการช่วงชิงอันป่าเถื่อนดั้งเดิมที่สุดต่อสรรพชีวิตต่างหาก!!
“ไม่!!!”
ร่างกายของอสูรมารสวรรค์โลกาเริ่มเหี่ยวแฟบแห้งกรัง
พลังเวทเหือดแห้ง ระดับสั่งสมวิญญาณของดวงจิตวิญญาณอันทรงพลังกำลังแหลกละเอียดเป็นผุยผงทีละน้อย ๆ กลายเป็นสารอาหารหล่อเลี้ยงกู้ไป๋!!
ร่างเวทขนาดมหึมาค่อย ๆ ละลายหายไปทีละนิด เหลือเพียงอสูรมารสวรรค์โลกาที่ถูกกู้ไป๋หิ้วไว้กลางอากาศ โซ่ตรวนเงาสีดำพันธนาการเขาไว้ระหว่างห้านิ้ว…