กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 157 หอผีไม่ให้เข้า ย้อนเวลาก็ทำเป็นด้วยหรือ?
ทั้งสองคนหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
หัวเราะไปหัวเราะมา สีหน้าของฮั่วเสวียนก็พลันดำคล้ำลง
“พูดจบหรือยัง? พูดจบแล้ว นายช่วยหยุดทำลายชาของฉันสักทีจะได้ไหม?”
เขารีบปัดมือของกู้ไป๋ออกไป
นายดูสิ นายดู ชาของฉันตัวนี้มันแพงมากเลยนะ
นายเล่นปรี่เข้ามาใส่ใบชาไม่บันยะบันยังปริมาณแบบนี้ มันเคี้ยวโบตั๋นสิ้นดีเลยไม่ใช่หรือไง?
“ขี้เหนียวจริง”
กู้ไป๋แสยะยิ้มอย่างไม่แยแส
เขารินน้ำใส่แก้ว แล้วจิบเข้าไปคำหนึ่ง