กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 153 กู้ไป๋: เดินหมาก ผมมืออาชีพ เซียนหมากรุกต้าเซี่ยอยู่นี่แล้ว!!
ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก
ขอแค่ราชันมารอารมณ์ดีก็พอแล้ว ไม่อย่างนั้นละก็
เจ้าแห่งราชันมารตนนี้ มองระดับศักดิ์สิทธิ์เป็นแค่ลูกระนาดชะลอความเร็วของจริง
แถมไม่ได้เจอกันพักเดียว ราชันมารตนนี้ก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวขึ้นไปอีก นี่มันใช่ราชันมารที่ไหนกัน นี่มันเทพมารจุติชัด ๆ ความเคลื่อนไหวเมื่อครู่นี้ทำเอาผู้คนขวัญผวากันหมด
“ราชันมารผู้นี้ผ่านมาดูเพราะอุบัติเหตุ”
“ช่วงนี้ราชันมารผู้นี้ได้เลื่อนตำแหน่ง พวกนายที่เป็นจักรวรรดิ จะไม่มีการแสดงน้ำใจอะไรหน่อยเหรอ?”
ไหน ๆ ก็มาแล้ว ถ้าไม่กอบโกยสักหน่อย ไม่ได้อะไรเลยก็ขาดทุนแย่สิ ต้องรู้ไว้นะว่า ภาพลักษณ์ของฉันในสายตาคนกลุ่มนี้ก็คือพวกละโมบโลภมาก ฉันก็แค่กำลังรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองไว้เท่านั้นเอง…
ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะฟันเงินเข้ากระเป๋าตัวเองสักหน่อย ใช่แล้ว
อันเกลเลส: “????”