กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 131 กู้ไป๋: ไม่ใช่สิ พวกนายเอาฉันขึ้นแท่นบูชาแล้วเหรอ?
แต่ละคนต่างแข้งขาอ่อนแรงไปตาม ๆ กัน
ส่วนทางฝั่งภูตผีนั้นสิ้นหวังไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
นี่ไม่อาจเรียกว่าแข็งแกร่งได้แล้ว แต่มันคือการบดขยี้ลูกพี่ของพวกเขาจนตายคาที่ชัด ๆ!!
“หนีเร็ว!!”
“เร็วเข้า ๆ ๆ หนี!!”
“หนีลงทะเล วิ่งลงทะเลเร็ว!!”
ภูตผีนับไม่ถ้วนต่างพากันวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงอย่างบ้าคลั่ง ตกใจกลัวจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง แบบนี้มันถูกต้องแล้วเหรอ?
พวกมันอยากจะหนีไป ทว่าเคยถามกู้ไป๋แล้วหรือยัง? ตอนนี้กู้ไป๋ยังกินไม่อิ่มเลย เมื่อมองดูภูตผีในสนามประหนึ่งมดปลวกตัวเล็กตัวน้อยมากมายขนาดนี้ กู้ไป๋ก็ไม่เลือกกิน เน้นคติยุงตัวเล็กแค่ไหนก็ยังมีเนื้อ ไม่มาเสียเที่ยว ไม่มีทางมาเสียเที่ยวแน่นอน…
“อย่าเพิ่งวิ่งหนีสิ”