เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 126 โลกนี้ ตกอับขนาดนี้เลยเหรอ?
พวกภูตผีถึงกับชาดิก
พวกมันเคยเห็นคนโหดเหี้ยมขนาดนี้ที่ไหนกัน
พวกมันเคยชินกับการเล่นงานมนุษย์สามัญมาตลอด ผลลัพธ์คือนายกลับมาบอกพวกมันว่า ตอนนี้มียอดฝีมือต่างเวอร์ชันปรากฏตัวขึ้นมาคนหนึ่ง โผล่มาถึงก็ปล่อยหมัดซัดพวกเราจนระเบิดตู้มเลยเนี่ยนะ?
ตูมจนระเบิดแหลกละเอียดในความหมายทางกายภาพจริง ๆ เลยนะเว้ย!!
ที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำไมกลิ่นอายนี้ถึงได้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพวกเราเสียอีก?
หากบอกว่ามนุษย์ธรรมดาเจอผีแล้วหวาดกลัวปานนั้น เช่นนั้นในยามนี้พวกเราฝูงภูตผีมาเจอกับกู้ไป๋ จะหมายความว่าเป็นการเห็นผีในความหมายบางอย่างด้วยหรือไม่?
“ใต้เท้า!!”
“ท่านต้องเป็นภูตผีเหมือนกันแน่ ๆ”
“ต้องใช่แน่ ๆ ใต้เท้า พวกเราล้วนเป็นพวกเดียวกัน ต่างก็มาเพื่อปล้นชิงต้นกำเนิดโลกกันทั้งนั้น เหตุใดท่านจึงต้องลงมือกับพวกเราด้วยเล่า? ท่านราชันผีจะไม่พอใจเอานะ”