กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 107 ฆ่าคนของนาย แต่นายยังต้องตะโกนขอบคุณ!
หายใจไม่ออก
สิ้นหวัง หวาดกลัว
เวลานี้คนกลุ่มนี้ต่างตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
แม้กระทั่งอริยะเวทโรบูลและเจมส์
รวมถึงอริยะยุทธ์สองคนอย่างยูนาโดและอันโดเกีย
ล้วนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งในยามนี้ ท่าทีอันเย่อหยิ่งเผด็จการของผู้สูงส่งที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดาในโลกมนุษย์และไม่เห็นคนในโลกหล้าอยู่ในสายตาแบบนั้น ราวกับเทพเจ้าเสด็จลงมาจุติยังโลกมนุษย์
“ท่านราชันมาร พวกเราคือทูตของจักรวรรดิเพเดส”
“ใช่แล้วครับ ท่านราชันมาร พวกเราคุกเข่าให้แค่ฝ่าบาทเพเดสที่สิบหกของพวกเราเท่านั้น ขอท่านราชันมารโปรดอย่าได้บีบคั้นพวกเราเลย!”
พวกเขาสองคนรีบเอ่ยปากอธิบายอย่างลนลาน