กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 90 ไฟต์นี้ตียากจัง ถ้างั้นก็อัปสเตตัส อัปสเตตัส!!
แต่ว่า มันฟังดูมีเหตุผลโคตร ๆ
เจียงเทียนโย่วไม่ลังเลอีกต่อไป
เขาลงมือทันที แตกต่างจากผีดิบทั่วไปโดยสิ้นเชิง
ข้อต่อของเขากลับยืดหยุ่นอย่างยิ่ง ไร้ซึ่งความแข็งทื่อใด ๆ เขาชักมีดพร้าที่เอวออกมา ฟันดาบใส่ทิศทางที่กู้ไป๋อยู่อย่างจัง ปราณปีศาจศพหยินผ่าแยกดั่งเส้นขอบฟ้า แสงคมมีดโค้งดุจจันทร์เสี้ยว!!
เคร้ง!!!
ออกท่าไร้ช่องว่างเขาก็ทำเป็นนะโว้ย
คิดจริง ๆ หรือว่าตัวร้ายจะยอมยืนพูดจาเวิ่นเว้อกับแก
ยุคนี้สมัยนี้ แม้แต่ตัวร้ายยังเรียนรู้ที่จะเปิดฉากลอบกัดตอนตีกันแล้ว
กู้ไป๋เอี้ยวตัวหลบ ถึงได้พบว่าพื้นกระเบื้องลามไปจนถึงกำแพงถูกผ่าแยกเป็นสองส่วนอย่างโหดเหี้ยม แสงคมมีดสายนั้นเฉียดผ่านหน้าเขาไปหวุดหวิด…