เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 70 พุทธะอู๋เลี่ยง: ไม่สิ ทำไมยังตามข้ามโลกมาอีกเนี่ย?
ช่วยไม่ได้
อนาถเกินไปแล้ว ราวกับก้าวเท้าออกจากบ้านโดยไม่ดูฤกษ์ยาม
ผู้นี้ก็คือร่างจริงของพุทธะอู๋เลี่ยง ในฐานะเซียนผู้บำเพ็ญชั้นสูง ซ้ำยังเป็นผู้บำเพ็ญพุทธะ ยิ่งไปกว่านั้นยังก่อตั้งสำนักนิกายอย่างนิกายพุทธะอู๋เลี่ยง เรียกได้ว่าในอาณาบริเวณแถบนี้ เขาก็นับเป็นบุคคลเลื่องชื่อระบือนามเช่นกัน
สสารที่สามารถทำให้เขาข้ามพิภพได้
ต่อกลิ่นอายสายนั้น
พูดตามตรงเขาก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่
เพียงแต่สัญชาตญาณรู้สึกว่า สิ่งนั้นสามารถส่งผลดีต่อตัวเขา เป็นประเภทที่หากพลาดไปแล้วจะต้องเสียใจไปชั่วชีวิต
อีกทั้งนิกายพุทธะอู๋เลี่ยงทั้งมวล โดยพื้นฐานแล้วล้วนขึ้นอยู่กับวาจาสิทธิ์ของเขาแต่เพียงผู้เดียว การก่อตั้งนิกายพุทธะ เดิมทีก็เพื่อรับใช้ตนเองอยู่แล้ว คนมากถึงจะสามารถเสาะหาทรัพยากรมาให้ตนเองได้มากยิ่งขึ้น
และต้นกำเนิดของกลิ่นอายสายนั้น