กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 57 การวิวัฒนาการขั้นที่สี่ เจ็บนิดหน่อยนะ ผู้ครอบครองโปรดอดทน!
ฟังผิดไปหรือเปล่า?
ไม่ ไม่ได้ฟังผิด และก็เพราะไม่ได้ฟังผิดนี่แหละ
เขาถึงได้ไม่อยากจะเชื่อ สี่คำที่ว่าไม่ทำให้ผิดหวังนี้ ราวกับค้อนหนักหน่วงที่กระหน่ำลงมา ดึงตัวเขาที่ความเครียดพุ่งทะลุพิกัดจนจวนเจียนจะพังทลาย ให้รอดพ้นจากเส้นตายมาได้ทันที
“ดี ดียิ่งนัก!!”
“ทำได้ยอดเยี่ยมมาก รู้ไหมว่าพวกคุณสร้างขวัญกำลังใจให้ผมมากแค่ไหน?”
“ติดต่อกันหลายครั้ง มีแต่ได้ยินข่าวร้าย ตอนนี้มีแค่พวกคุณที่นำข่าวดีมาให้ ความจริงผมแทบจะสิ้นหวังแล้ว ทางฝั่งท่าเรือนั่นก็แทบจะยันไว้ไม่อยู่แล้ว”
มันยิ่งกว่ายันไม่อยู่เสียอีก
แนวรบต้องร่นถอยเข้ามาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
กำลังคนที่ระดมมา ก็ต้องสู้แบบพะวักพะวงผูกมือผูกเท้าไปหมด