กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 21 ลิงหน้าคน: ฉันเป็นติ่งมนุษย์ แต่พวกแกที่เป็นมนุษย์ดันบ้านแตกซะงั้น!!
เมื่อได้ยินกู้ไป๋ถาม
พูดตามตรง เรื่องนี้แม้แต่ลิงหน้าคนใส่สูทเองก็สับสนอยู่เหมือนกัน
เพราะในมุมมองของมัน มันแค่นอนหลับไปตื่นหนึ่ง พอลืมตาขึ้นมาด้วยความบังเอิญก็ถูกลากข้ามมาที่นี่เสียแล้ว คราวนี้ดีเลย บ้านก็กลับไม่ได้อีก…
“คำถามนี้…”
“ไม่ใช่แค่นายที่สงสัย ฉันเองก็สงสัยพอกัน”
“หากใช้คำพูดของพวกนาย ก็คงเป็นสิ่งที่เรียกว่าเหตุการณ์ผิดปกติ ที่บังเอิญม้วนดูดฉันเข้ามาล่ะมั้ง”
“โลกฝั่งพวกเรา สิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์น่ะสูญพันธุ์ไปตั้งนานแล้ว เมื่อก่อนพวกเราเฝ้ามองสิ่งตกทอดที่มนุษย์สร้างไว้ก็รู้สึกตกตะลึงมาก เมื่อก่อนฉันเคยอิจฉาพวกนาย จนกระทั่งฉันได้มาเห็นมนุษย์ตัวเป็น ๆ ด้วยตาตัวเอง…”
ลิงหน้าคนใส่สูททอดถอนใจออกมาคำหนึ่ง
ยามที่ยังไม่ได้ข้ามมายังโลกใบนี้…