กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 5 องค์กรทางการ ผู้พิทักษ์ราตรีมาแล้ว!
เสียงแจ้งเตือนของระบบ
ทำให้กู้ไป๋ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องอื่นเลยแม้แต่น้อย
เขาหมุนตัวเดินจากไปอย่างเด็ดขาด ใช้ท่อเหล็กงัดประตูกระจกนิรภัยที่จวนเจียนจะพังจนระเบิดออก แล้วคว้าเอานมกระป๋องหนึ่งในห้องโถงมากระดกกินทันที…
【ติ๊ง ไวรัสชีวภาพหลอมรวม พละกำลังกายเนื้อเพิ่มขึ้น อยู่ระหว่างการปรับปรุงพันธุกรรม】
【ติ๊ง อยู่ระหว่างเติมเต็มสารอาหารอย่างต่อเนื่อง…】
【ติ๊ง อยู่ระหว่างเติมเต็มสารอาหารอย่างต่อเนื่อง…】
【ติ๊ง…】
กู้ไป๋ยังคงกิน กิน แล้วก็กิน คราวนี้เขากินจนตาลีตาเหลือกจริง ๆ แล้ว
ค่าความหิวค้างอยู่ที่ 100 ตลอดเวลา จากนั้นเขาก็พบว่า ให้ตายเถอะ สวิตช์ปิดกั้นการรับรู้ความหิวมันหายไปเสียอย่างนั้น สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาในยามนี้คือความหิวโหยอันไร้ที่สิ้นสุด