กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณชาย ท่านต้องพักผ่อนให้ดี!”
หญิงชรายังคิดว่าสมองของเฉินผิงเหลยถูกไฟเผาจนเสียสติ จึงปลอบเขา
เฉินผิงเหลยไม่สนใจ ฝืนลงจากเตียงอย่างแข็งกร้าว
หากไม่ใช่เพราะหญิงชราคอยประคอง เขาอาจล้มลงกับพื้นตั้งแต่ก้าวที่หนึ่ง
แต่ทว่า
เฉินผิงเหลยยังคงผลักหญิงชราออกไป หาไม้มาหนึ่งอัน ใช้ไม้นั้นยันตัว เดินโซซัดโซเซออกจากสำนักเรียน
หญิงชราไม่มีทางทำอะไรได้ ได้แต่ร้องเรียกคนอื่น ๆ ในหมู่บ้าน
จากนั้นไม่นาน
ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งก็ล้อมเข้ามาตรงหน้าเฉินผิงเหลย
เมื่อรู้ว่าเฉินผิงเหลยยังอยากทำเรื่องเมื่อครู่ต่อ พวกเขาก็ลังเลอยู่บ้าง