กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 297 ความจริงขององค์กรคิว
ภายในห้องผู้ป่วยวิกฤตเหลือเพียงพยาบาลสองคนที่กำลังง่วนอยู่กับการทำงาน หลินอันหรานยังคงหลับตาอยู่
“แม่ตื่นแล้วเหรอ” เสี่ยวปาวเกาะตรงช่องกระจกพลางมองแม่ที่อยู่บนเตียงคนไข้อย่างตั้งอกตั้งใจ
“อืม แม่ตื่นแล้ว” ซูซีเหอเองก็มองเข้าไปข้างในตาไม่กะพริบเช่นกัน
ไม่นานพยาบาลก็จัดการเรียบร้อย และเข็นหลินอันหรานออกจากห้องผู้ป่วยวิกฤต
ซูซีเหอก้มตัววางบุตรทั้งสองคนลงแล้วยื่นมือเข้าไปช่วยประคอง พยาบาลสาวชำเลืองตาขึ้นมองซูซีเหอ พอหันหน้าไปแล้วก็ต้องสะบัดหน้ากลับมามองซูซีเหออย่างตกตะลึงอีกครั้ง หากไม่ใช่เพราะยังมีจรรยาบรรณวิชาชีพอยู่ พยาบาลสาวคงส่งเสียงกรีดร้องออกมาแล้ว