กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 234 อยู่ในระหว่างแผนการขอแต่งงาน
“ก็นั่นไง ก็นายดูน้องชายนายอยู่ในรถ แต่นายกลับไม่ได้นั่ง ยอมยกที่นั่งตัวเดียวให้น้องชาย” เด็กน้อยอึกอักอยู่นานสองนานกว่าจะพูดสื่อความออกมาได้
“ฉันไม่ได้ยอมยกให้สักหน่อย ก็ควรต้องเป็นต้าปาวนั่งอยู่แล้ว อีกเดี๋ยวก็ถึงตาฉันแล้ว แล้วฉันก็คือน้องชาย ต้าปาวต่างหากที่เป็นพี่ชาย” เสี่ยวปาวพูดจบ ก็หันหัวกลับไปมองแม่กับต้าปาวอีกครั้ง
บทสนทนาของทั้งสองคนดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้าง จึงหันหน้ามามองเสี่ยวปาว พลันได้สติขึ้นมา หันไปมองซูซีเหอที่อุ้มเสี่ยวปาวอยู่ แล้วยังเบิกตากว้างมองไปยังหลินอันหรานที่ยังคงไร้ผู้ต่อต้านอยู่กลางลาน