ตอนที่ 220 โลกของเราสองคน

ตอนที่ 220 โลกของเราสองคน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพ่อของตัวเอง ต้าชวนก็จนปัญญาอย่างยิ่ง ได้แต่เอ่ยทักทายคำหนึ่งแล้วรีบไปทำกับข้าว

ชิวชิวเห็นพ่อกำลังจะไป ก็รีบย้ายฐานที่มั่น มุดไปหลบอยู่ด้านหลังคุณปู่

“เอ่อ คือที่ฉันเพิ่งพูดไปเมื่อกี้นี้มันก็ไม่ได้ผิดไปทั้งหมดใช่ไหมล่ะ” คุณปู่ชิวลูบศีรษะเล็ก ๆ ของหลานสาว รู้สึกเสียใจกับคำพูดเมื่อครู่อยู่บ้าง แต่ก็กระดากอายเกินกว่าจะยอมรับตรง ๆ

“ใช่ค่ะ” หลินอันหรานโอบบุตรทั้งสองคนไว้ ที่คุณปู่ชิวพูดมาความจริงแล้วไม่ผิดเลย บุตรเติบโตเร็วมาก พลาดไปแล้วก็คือพลาดไป ไม่ว่าจะมีเหตุผลกลใด สำหรับเด็กแล้ว การที่คุณไม่ได้อยู่เคียงข้างก็คือไม่ได้ทำหน้าที่ที่บิดามารดาพึงมีอย่างเต็มที่