ตอนที่ 156 ไปหาเงินค่านมผง

ตอนที่ 156 ไปหาเงินค่านมผง

คนทั้งสองขยับเข้าใกล้กันแล้วกระซิบกระซาบ เอ่ยคำแผ่วเบาเนิบช้า ภายใต้แสงไฟโทนอบอุ่น ช่างดูงดงามและเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขเหลือเกิน

กระทั่งมีเสียงร้องไห้ของบุตรดังแว่วมาจากด้านนอก ทั้งคู่ถึงเพิ่งพบว่าเวลาล่วงเลยมาถึงสามทุ่มกว่าแล้ว หลินอันหรานตบซูซีเหอเบา ๆ “คุณไปอุ้มบุตรเข้ามาเถอะ น่าจะหิวแล้วล่ะ”

อาจเป็นเพราะสาเหตุที่เป็นฝาแฝด แม้บุตรจะเพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงไม่กี่วัน ทว่ามักรู้สึกว่ากินไม่อิ่มอยู่บ้างพอดี พอดีกับที่หลินอันหรานไม่อาจให้นมด้วยตัวเองได้ตลอดเวลา ทั้งสองจึงเริ่มให้บุตรทั้งสองกินนมผงควบคู่กันไปตั้งแต่ต้น ซึ่งเด็กทั้งคู่ก็ปรับตัวรับได้ดีมาก ไม่ได้งอแงไม่ยอมกินแต่อย่างใด