ตอนที่ 105 ความเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว

ตอนที่ 105 ความเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว

หลินอันหรานไม่ได้ตอบคำถามในทันที แต่หยิบปากกาขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่างลงบนการ์ด

ลู่ไห่เฟยไม่ได้รับคำตอบจากหลินอันหราน จึงหันศีรษะกลับไปมองอีกครั้ง พลันเหลือบไปเห็นประโยคหนึ่งเข้าพอดี [ฉันก็คิดถึงคุณมากเหมือนกัน]

“ดอกไม้ราตรี ไม่นึกเลยว่าพอเธอแต่งงานแล้วจะติดดินขนาดนี้” ลู่ไห่เฟยเอ่ยหยอกเย้า

“เขาติดคนนิดหน่อย ทุกวันจะส่งข้อความหาฉัน มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ส่งมาบอก ถ้าฉันไม่ตอบ เขาก็คงเป็นห่วง” หลินอันหรานยิ้มพลางเอ่ย จากนั้นก็เก็บการ์ดใบเล็กที่เขียนเสร็จแล้วกลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อตัวในสุด “เขียนแผ่นนี้เสร็จแล้ว พอกลับไปถ่ายรูปส่งให้เขา เขาคงจะดีใจขึ้นมาบ้าง”

ลู่ไห่เฟยตบไหล่หลินอันหรานเบา ๆ พลางพูดไม่ออกไปชั่วขณะ นี่เธอกำลังตามใจเด็กน้อยอยู่หรือไง