ตอนที่ 37 น้องชายซื่อใสไร้เดียงสา

ตอนที่ 37 น้องชายซื่อใสไร้เดียงสา

หลังจากหลินอันหรานดูจบ เธอก็อยากจะเอ่ยปากพูดออกมาเหลือเกินว่า น้องเอ๋ย นายตาบอดหรือเปล่า อยากไปหาหมอตาหน่อยไหม หลินอันหรานสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางคิดขึ้นมาอีกครั้งว่า เป็นเพราะเป็นฝาแฝดกับตัวเองหรือเปล่า ถึงได้ดึงเอาสติปัญญาของน้องชายหายไปจนหมดเกลี้ยงแบบนี้

“น้องชาย นายทำงานมาตั้งสามปีแล้ว ก็น่าจะมีประสบการณ์ชีวิตอยู่บ้าง ตอนนายอยู่บ้านเมื่อก่อนก็ไม่อยากฟังพ่อแม่พูด พอออกมาอยู่ข้างนอกนายก็ไม่อยากไปบ้านพี่ใหญ่พี่สะใภ้บ่อย ๆ นายคิดว่าทุกคนคอยคุมนายเข้มงวดเกินไป อยากจะเป็นอิสระ ฉันก็ช่วยนายอธิบายกับพ่อแม่ ทั้งยังบอกพี่ใหญ่ให้ปล่อยนายเป็นอิสระ อย่าคุมเข้มงวดเกินไปด้วย”