กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 4 โดนแย่งงาน
“ก็ได้ พรีเซนเตอร์ไม่มีก็ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่ใช่โอกาสงานที่ดีเด่อะไร บทละครน่ะน่าเสียดายอยู่บ้าง ภาพลักษณ์ตัวละครดีมาก ผู้กำกับหวังกำกับละครแนวนี้เก่งมาก คาดว่าถ่ายทำออกมาคงเป็นที่ชื่นชอบของคนดูไม่น้อย” ซูซีเหอไม่ใส่ใจเรื่องพรีเซนเตอร์ แต่กับบทละครยังคงรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง
“ฉันไม่ไปบริษัทแล้วละ บทละครที่คุณว่า ให้เสี่ยวเฉินไปเอาที่บริษัทพรุ่งนี้แล้วเอามาส่งให้ฉันที่บ้านแล้วกัน”
“นายไม่แคร์จริง ๆ เหรอ”
“แคร์แล้วมีประโยชน์เหรอ ในเมื่อไม่มีประโยชน์ จะไปแคร์มันทำไม ไม่มีก็คือไม่มีสิ” ซูซีเหอพูดอย่างไม่ใส่ใจ