กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 อย่าขยับ หักแล้ว สองมารหวั่นไหว
“ตูม!”
ฝ่ามือนี้มีพลังข่มอันแข็งแกร่ง ตบซาพั่วจวินกระเด็นไปไกลหลายสิบลี้
เย่ไคซานตามไปติด ๆ ยกค้อนทลายสวรรค์ขึ้นแล้วกระหน่ำทุบไม่ยั้ง
ทุบไปไม่กี่ที เกล็ดบนตัวซาพั่วจวินก็หลุดร่วงจนแทบไม่เหลือ
ของพวกนี้ล้วนเป็นของดี พอจักจั่นทองหกปีกกินกะโหลกส่วนบนหมดแล้ว ก็ตามมาเก็บเกล็ดที่ตกอยู่บนพื้น
มันเคี้ยวดังกร้วม ๆ กินอย่างมีความสุข
ซาพั่วจวินเบิกตากว้างด้วยความแค้นจนแทบถลน ไม่เหลือความโอหังเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
กะโหลกส่วนบนของท่านทวดก็ไม่เหลือแล้ว ตอนนี้แม้แต่เกล็ดของเขายังถูกเจ้าตัวเล็กนั่นกินเข้าไปอีก
“ไอ้เดรัจฉาน!”