เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 ทะลวงขั้นแปรเทพ โอกาสของสองมาร
มู่หว่านชิงดีใจจนร้องไห้ออกมา น้ำตาสองสายไหลอาบแก้ม แววตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
“ดีจังเลย ต่อไปหว่านชิงก็จะได้อยู่ข้างกายท่านพ่อไปตลอดแล้ว”
นางพูดด้วยความตื่นเต้น คำพูดนี้ออกมาจากใจจริง ไม่มีความเสแสร้งแม้แต่น้อย
พอได้ยินแบบนั้น เย่ไคซานก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าที่มู่หว่านชิงดีใจจะเป็นเพราะเรื่องนี้
สิ่งที่ทำให้นางมีความสุขไม่ใช่การได้บำเพ็ญเซียน แต่เป็นการที่ต่อไปจะได้อยู่ข้างกายเขาไปนานๆ
ชั่วขณะนั้น เย่ไคซานถึงกับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนแก่ที่ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อน
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ไม่ถึงขนาดนั้น
ตอนนี้เขายังเป็นหนุ่มหล่อมาดดีอยู่เลยนะ
“เอายาพวกนี้ไปกินก่อน พ่อจะช่วยให้เจ้าทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมปราณเอง”