กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ดอกไม้แสนไร้เดียงสาหลิงเฉี่ยวเอ๋อร์ สำนักเงามรณะ
เป็นอย่างที่คิด พอเห็นเย่ไคซานหยิบโอสถวิญญาณออกมา สีหน้าของเหล่าหญิงสาวที่ปกติไม่ค่อยยิ้มแย้มก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนมีเสน่ห์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูกแผ่ออกมา
เย่ไคซานแจกโอสถให้ทุกคนที่เจอแบบนี้ จนสุดท้ายโอสถในน้ำเต้าหมดเกลี้ยง
แม้แต่หมี่เหยาผู้เป็นเจ้าสำนักร้อยบุปผาก็ยังไม่เว้น
“ปรมาจารย์เย่เกรงใจเกินไปแล้ว” หมี่เหยาฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็รีบสั่งให้คนยกเก้าอี้มาให้เย่ไคซานนั่ง
อย่างที่เขาว่ากัน รับของคนอื่นมาก็ต้องเกรงใจ กินของคนอื่นก็ไม่กล้าพูดตำหนิเขา
เดิมทีเย่ไคซานเป็นคนนอก จึงไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมประชุมระดับสูงภายในสำนักอยู่แล้ว