เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 รากฐานขั้นเจ็ด ดอกไม้ทองคำทั้งห้า
“ผู้บำเพ็ญมาร! หรือว่าจะเป็นคนของสำนักมารสังหาร?”
เยียนสุ่ยเทียนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย คนของสำนักมารสังหารไปทำอะไรที่สระน้ำเย็นเฮยสุ่ยกัน?
ครั้งก่อนนางเพิ่งกลับมาจากที่นั่น แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลย
สิ่งมีชีวิตเพียงสองตัวที่นั่นก็คืองูดำยักษ์สองตัว ซึ่งถูกเย่ไคซานฉีกเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว
“ช่วงนี้พวกผู้บำเพ็ญมารกล้ากำเริบเสิบสานขึ้นทุกที ข้าสงสัยว่าตาแก่มารของสำนักมารสังหารคนนั้นอาจยังไม่ตาย สักวันคงต้องกลับมาก่อเรื่องอีกแน่”
หยางเมิ่งฮวาทำหน้าจริงจัง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเยียนสุ่ยเทียนก็เคร่งเครียดลงเช่นกัน
ตาแก่มารแห่งสำนักมารสังหารเป็นผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดวิญญาณ เมื่อกว่าร้อยปีก่อน เขาเคยสร้างความโกลาหลนองเลือดไปทั่วทั้งแคว้นเหยียน