กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 อายุขัยร้อยปี พลังที่เหนือกว่าขั้นสร้างฐาน
“เย่ฝาน ลูกชายข้าก็อยู่ที่นั่นด้วยหรือ?”
เย่ไคซานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถกแขนเสื้อขึ้นทันที สีหน้าเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“ข้าจะไปกับเจ้าเอง! ไปฆ่าสัตว์เดรัจฉานสองตัวนั้นให้ตาย!”
“เย่ไคซาน ข้าขอเตือนให้เจ้าตั้งสติ อย่าวู่วามทำอะไรตามอารมณ์”
เยียนสุ่ยเทียนเริ่มนึกเสียใจที่บอกข่าวนี้ออกไป
“จะพูดอะไรให้มากความ รีบไป!”
เย่ไคซานไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เขาคว้ามือเยียนสุ่ยเทียนแล้วลากออกไปทันที
เมื่อเห็นแบบนี้ เยียนสุ่ยเทียนก็ไม่คิดจะเกลี้ยกล่อมอีก รีบเรียกศิษย์มารวมตัวกัน แล้วมุ่งหน้าไปยังสระน้ำเย็นเหมันต์ทมิฬ
ทุกคนเหินกระบี่ไปด้วยกัน เย่ไคซานร้อนใจอยากช่วยลูกชาย จึงพุ่งไปเร็วจี๋ ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันสง่างาม