เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 จงมีชีวิตอยู่
โคนีกับอีกสองคนวางแผนเส้นทางและขั้นตอนกันอย่างขะมักเขม้น รอเพียงให้เคนนีนำกองกำลังมาถึงก็จะลงมือกันครั้งใหญ่
แต่ฟ้าไม่เป็นใจ ดีคา ตี้ฝูที่มัวเมาในรูปโฉมจนหน้ามืดตามัวก็เร่งให้ฟูนินารีบไปตระกูลตี้ฝูตั้งแต่เช้าวันที่สาม
แม้แต่อีซานบารอนก็ยังเกิดอารมณ์โกรธขึ้นมา ไม่รอให้แขกจากที่ต่าง ๆ มาก่อนก็รีบร้อนบังคับฉุดมาแต่งงาน ซึ่งเท่ากับตบหน้าอีซานบารอน
ดีคา ตี้ฝูไม่แยแสเรื่องนี้เลย “ไม่ยอมก็ไปสืบพื้นเพของแกให้หมดสิ เป็นหมาแล้วก็อย่ามาพูดถึงศักดิ์ศรี”
คำพูดเพียงประโยคเดียวของดีคาก็หักความองอาจของอีซานบารอนลงอีกครั้ง ยังไงการยอมอ่อนข้อบ่อย ๆ ก็ทำให้ชินไปเอง
“ฮ่า ๆ ท่านหมายตาฟูนินาถือเป็นบุญของหล่อนแล้ว”
โคนีที่อยู่ข้าง ๆ วิ่งวนด้วยความร้อนใจ “อ๊า! น่าชังจริง ไอ้หมอนี่มันจะรีบอะไรนักหนา! อีกนิดเดียว! อีกนิดเดียวเอง!”
มิคาสะไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบมีดกับปืนพกขึ้นมา “รอไม่ได้แล้ว ออกเดินทางเดี๋ยวนี้”