เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 การผจญภัยของหมี่โหยว
กลับเข้าสู่เนื้อเรื่องหลัก เคนนีมองเด็กสามคนตรงหน้า ก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาทันที
คนโตอย่างซางหนีเข่อเพิ่งสิบห้าปี ส่วนคนเล็กอย่างหมี่โหยวก็เพิ่งห้าขวบเท่านั้น
ทำเอาเคนนีผู้ใจบุญรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย
“สามคนก็ต้องจัดวิธีตายสามแบบสิ ข้าต้องคิดให้ดี ๆ หน่อย”
สามคนซางหนีเข่อมองเคนนีเหมือนมองผี เอ็งคิดอยู่นานแล้วพูดแค่นี้เหรอ?
ซางหนีเข่อรู้ว่าตัวเองเป็นพี่ใหญ่ ต้องออกหน้าปกป้อง จึงคุกเข่าลงกับพื้นกอดขาเคนนี ร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล พร่ำร้อง
“ท่านเคนนี ข้ากับอ๋อเต๋อเปียวเป็นพวกโง่ เรียนก็ไม่เก่ง จะฆ่าก็ฆ่าหมี่โหยวเถอะ มันเป็นอัจฉริยะ ห้าขวบก็บวกลบคูณหารได้แล้ว ท่านเคนนีไว้ชีวิตข้าเถอะ ข้าไม่อยากตาย อ๊าก ๆ ๆ!”
มุมปากเคนนีกระตุกหนึ่งครั้ง แล้วเหลือบมองหมี่โหยวที่ใบหน้าเบี้ยวบูด สุดท้ายถอนหายใจ ถือดาบใหญ่ในมือแทงซางหนีเข่อรัว ๆ