บทที่ 60 ความคิดถึง

บทที่ 60 ความคิดถึง

ควอนจองอูเคยคิดว่าหลังจากย้ายมาอยู่ที่ฮันนัมดงแล้ว เขาจะได้อยู่กับแพ็กยุนฮีทุกวัน

เขาเคยจินตนาการถึงภาพเหล่านั้นไว้แล้ว

ตอนเช้าพวกเขาจะออกจากบ้านไปโรงเรียนด้วยกัน เธอนั่งหลับพักผ่อนอยู่บนเบาะหลัง สามารถเอนศีรษะพิงไหล่ของเขาได้

ตอนเย็นทั้งคู่จะจูงมือกันพาสายไหมไปเดินเล่น พูดคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่มีจุดหมาย

วันหยุดสุดสัปดาห์ก็จะนั่งดูหนังด้วยกันในห้องโฮมเธียเตอร์ บางทีเธออาจเอนศีรษะพิงไหล่เขา แล้วเผลอหลับไปกลางเรื่องก็ได้

แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า แม่ของแพ็กยุนฮีมาอยู่ด้วย จากนั้นพี่ชายของเธอก็ตามมาอีกคน เธอจึงย้ายกลับไปอยู่ที่ชองดัมดงตามเดิม